01 juli, 2012

Oude eieren

Ik heb vandaag hele oude eieren gegeten. Daar kom ik zo nog op terug. Mijn moeder trakteerde op eten omdat René jarig was geweest. Dat was weer een goede kans voor René om eens iets nieuws te proberen, en hij koos een Szechuan (of Sichuan, dat is niet helemaal duidelijk) restaurant in Rotterdam, genaamd Sansan, dat betekent 33, een verwijzing naar hun huisnummer, hoewel de straatnaam, Hang, ook iets Chinees heeft, zoals zus en/of vriend al opmerkten. Szechuan eten wordt gekenmerkt door sterke smaken en dus scherpe kruiden en pepers. Er was al enige zenuwachtigheid aan tafel of het allemaal wel te eten zou zijn met al die hete pepers. Die zenuwachtigheid was blijkbaar door de keuken ook al opgemerkt, en ze waren zo aardig onze gerechten een beetje te temperen. De hele maaltijd verliep dus goed, tot aan het eind mijn moeder alsnog een stuk rode peper in haar mond stak omdat ze dacht dat het paprika was. Je zou denken, die rode pepertjes op de menukaart waren toch een duidelijke hint, maar goed. De carnivoren (iedereen behalve ik) leefden zich uit op kwal, eendetongetjes en lamsbilletjes, maar ik kreeg dus oude eieren te eten. Een korte zoektocht op internet bevestigde mijn vermoeden dat ze ook 1000-jarige of 100-jarige eieren worden genoemd, maar in werkelijkheid zijn de eieren 'slechts' 100 dagen in klei bewaard. Door wat er verder in die klei zit krijgt het ei een gekke structuur. Het eiwit wordt een bruine gelei, en de dooier kleurt grijs/groen met een interessant patroon. De serveerster keek een beetje wijfelend toen ik het bestelde, en ik had wel eens gehoord dat die eieren in paardenurine worden bewaard (dit bleek een mythe, gelukkig). Ik was dus wel een beetje zenuwachtig geworden, maar ze smaakten niet erg anders dan gekookte eieren, hooguit wat taaier. Door de knoflooksaus die er bijzat was het gerecht erg smakelijk. Na afloop van onze maaltijd kwam de manager nog even uitleggen hoe het zat met de pepers, eigenlijk zijn pepers niet goed voor je, maar toch ook weer wel, en je krijgt er electrische stroompjes van of zoiets, een ingewikkeld verhaal. Dat maakte allemaal niet uit, we hebben heerlijk gegeten en de mensen waren heel aardig, en als mijn moeder morgen naar de wc gaat kan ze nog even aan het lesje over pepers terugdenken...


Geen opmerkingen:

Een reactie posten